enfrnl



“gemaakt door handen die we daarvoor hadden geschud”

“experimenten lanceren nieuwe ideeën die bruikbaar zijn in andere domeinen”

Project

City Mine(d) TAP (2013- )


 

»

City Mine(d) TAP is de kraan die we ontworpen om verspilling te beperken door enkel water door te laten wanneer zich een recipiënt onder de opening bevindt. 

In haar meest eenvoudige vorm is de TAP een “ventiel dat water laat stromen door druk uit te oefenen met de hals van een fles op de onderkant van het apparaat".


Toen in 1854 de Londense buurt Soho getroffen werd door een zware uitbraak van cholera, wezen de meeste onderzoekers naar ­“miamsa” of “slechte lucht” als de oorzaak. Dr. John Snow weigerde deze theorie te aanvaarden, en nam zich voor zijn gelijk te bewijzen. Hij deed geen beroep op chemische of microscopische tests, omdat die nu eenmaal nog niet bestonden, net zo min was de microbe-theorie beschreven. Hij deed wat echt intelligente mensen doen, namelijk gaan spreken met de plaatselijke bevolking. Op een ondertussen beroemd geworden kaart duidde hij de verschillende cholera clusters in de buurt aan, wat hem toeliet om een publieke waterpomp in Broad Street aan te duiden als de schuldige. Door het gebruik van kaarten en statistieken overtuigde Dr. Snow de plaatse­lijke overheid om de pomp te desactiveren door de arm er af te halen, maar tegelijk deed hij ook een grote bijdrage aan volksgezondheid en geografie, en legde de basis voor een geheel nieuwe discipline: epidemiologie.

Acht slaand op de waarschuwingen van Dr. Snow, dachten we lang en hard na over hoe we voor ons waterpunt water konden verdelen zonder een broei­nest voor ziektes te creëren. Naast de kwaliteit van water dat uit de kraan komt, worden plassen onder een kraan ook al snel incubators voor bacteriën. Een verspillingsvrije kraan leek een logische stap in de goede richting. Te meer omdat verspilling beperken een andere kwestie rond een publiek waterpunt zou aanpakken, namelijk de beperkte beschikbaarheid van water, wat betekende dat het met zorg behandeld moest worden. Daarnaast hadden we niet onmiddellijk elek­trische stroom ter beschikking, zodat we aan de slag gingen met veerkracht en zwaartekracht.

En zo begon de grote zoektocht naar de verspillingsvrije kraan. Door de toegang tot de wereldwijde markt die het internet ons geeft, dachten we dat het bekomen van een verspillingsvrije kraan een kwestie van bestellen en wachten op de levering was. Niets daarvan. Er bestaan kranen die drank in een vooraf bepaalde dosis kunnen uitschenken, kranen die aan en uit gaan met behulp van een infrarood-straal, en kranen die geopend en gesloten kunnen worden met voet, knie of elleboog. Maar de niet elektrische, handen-vrije kraan die stopt wanneer de gebruiker dat wil was niet te vinden.

Toch bleven we overtuigd dat een simpel mechanisme het systeem zou kunnen doen werken. Om ons punt duidelijk te maken, werden verschillende tekeningen gemaakt. Een daarvan landde op het bureau van REK, Belgische makers van kranen sinds 1903. Voor hen was het produceren van een proto­type op basis van onze tekeningen niets bijzonders. Twee weken na een ontmoeting waarin onze verwachtingen in termen van druk en diameter van verbindingen werden verduide­lijkt, werd ons een vuistgroot messing object afgeleverd. En wij blij als puppies. Niet alleen was er een oplossing voor ons waterverdeel-probleem, de oplossing was niet de dichtste benadering die Ebay of Alibaba voorstelden, maar echt artisanaal. Gefreesd in messing door handen die wij geschud hadden bij het maken van de afspraak.

 

TAP Technisch

In de meest eenvoudige vorm is de City Mine(d) TAP een “ventiel dat water laat stromen door druk uit te oefenen met de hals van een fles op de onderkant van het apparaat. Het is ontworpen om verspilling te beperken door enkel water door te laten wanneer zich een recipiënt onder de opening bevindt.”

De City Mine(d) TAP bestaat uit 5 elementen:

1. behuizing: laat toe om de kraan op verschillende soorten buizen te schroeven.

2. koepel: voorkomt dat het water stroomt wanneer de kraan dicht is.

3. holle schacht: is verbonden met de kegel en de koepel; wanneer de kegel naar boven wordt geduwd gaat de koepel ook naar boven en stroomt vloeistof door de holle schacht.

4. veer: wordt samengedrukt wanneer de kegel naar boven wordt geduwd, en duwt de koepel terug naar beneden wanneer de kegel losgelaten wordt. 

5. kegel: vorm die deels in de hals van een fles past en die wanneer naar boven gedrukt water laat stromen. Wanneer de druk wordt weggenomen duwt de veer de kegel en de koepel terug naar beneden en stopt de stroom. De kegel is gegroefd om toe te laten dat lucht ontsnapt uit de fles.  

 

TAP en de humanitaire hulpverlening

Verkeerdelijk dachten wij dat dit het einde van het verhaal was. Meer op business gerichte geesten wezen ons erop dat hier geld in zat. En dat met een agressieve marketing, een strak beheerde productielijn en een slimme prijzenpolitiek, hier zeker iets mee te verdienen viel. Zowel gevleid als geamuseerd door het idee, begonnen wij afspraken te maken met business lanceerders, overheidssteun-programma’s en marketing experts.

Wat ons echter nog meer intrigeerde, was dat de kraan een specifieke nood kon lenigen. In humanitaire crisissituaties, zoals bijvoorbeeld in een vluchtelingen­kamp, staat waterverdeling hoog op de lijst van prioriteiten. Het risico op ziekteverspreiding, beschikbaarheid van water en een gebrek aan elektriciteit maken de voorwaarden vrij gelijkaardig aan diegene die aan de basis lagen van onze kraan. Al snel hadden we een hele collectie van foto’s en ­verhalen van tankwagens die grote bevolkingsgroepen bevoorraden, maar waar verspilling en plassen wijdverbreid zijn. En dat gaf aanleiding tot een nieuw avontuur: de City Mine(d) TAP aanpassen om bruikbaar te worden in humanitaire crisis situaties.

De lijst van mensen die we over het laatste jaar contacteerden gaat van materiaalexperts over het Hoog Commissariaat voor Vluchtelingen van de Verenigde Naties, 3d-print faciliteiten en onderzoekers tot loodgieters en experts in veren en metaal-legeringen, en tot nog toe schudde geen van hen hun hoofd in ongeloof. Het eerste prototype werd grondig getest door het publiek, en delen van een tweede prototype werden geprint in ABS, een plastic.

Voor we verder gaan, voegen we op het moment van schrijven – juni 2013 - nog een extra functie toe aan de kraan. Ons afvragend of we de kraan automatisch zouden kunnen doen stoppen eenmaal de recipiënt vol is, werden we gewezen op benzinepompen die automatisch stoppen wanneer de tank vol is. Verder onderzoek toonde aan dat niet intelligente sensoren, maar wel een fysisch fenomeen beschreven in de 18e eeuw aan de basis lag van de automatische stop. Het Venturi ­effect, beschreven door de Italiaanse fysicus Giovanni ­Batista Venturi, is de vermindering van druk wanneer een vloeistof door een smaller deel in een pijp stroomt. Het is dit drukverschil dat benzinepompen gebruiken om de aanvoer te stoppen. Een gelijk­aardige rem kan zeker op de City Mine(d) TAP toegepast worden, waarmee verspilling nog verder gereduceerd zou kunnen worden en nog meer mensen met één enkele tankwagen bediend zouden kunnen worden.

Eerder dan een lucratief business avontuur, is de TAP goed op weg om een humanitaire nood te lenigen.­ Het is slechts een illustratie­ van de manier waarop grote experimenten als Proper Water|Eau Propre in staat zijn om nieuwe ideeën te lanceren die bruikbaar zijn in andere domeinen. Een beetje zoals Dr Snow’s vastberadenheid om de oorzaak­ van de cholera uitbraak te ­vinden aanleiding vormde voor de ­epidemiologie. Een heel klein beetje toch.

Contact:
tap@citymined.org


terug



City Mine(d)

Eau Propre | Proper Water by City Mine(d)
is licensed under a Creative Commons
Attribution-NonCommercial-ShareAlike 2.0 Belgium License

Creative Commons License

-Login-